Ik heb voor mijn plechtige communie een fototoestel gekregen, maar eigenlijk heb ik daar niet echt overdreven veel foto's mee gemaakt, en ik zou niet meer eten welk merk het was. Of eigenlijk, waar het zich nu bevindt.
Het eerste toestel dat ik zelf gekocht heb, was een Canon Ixus II, een klein APS-ding. Veel gebruikt (onder meer om de verbouwingen in ons huis van dag tot dag te documenteren), maar uiteindelijk werd dat redelijk duur in films, was de kwaliteit van de "panorama's" niet echt dat, en vooral: ik had/heb geen goeie scanner, dus om de foto's in de computer te krijgen was het la croix et la bannière.
Hecate en Piep in de zetel [Canon Ixus II]
Dus maar een digitaal toestel gekocht. De natuurlijke progressie was een Digital Ixus, waar ik een tijd zeer tevreden van geweest ben, maar twee megapixels is wel heel erg weinig. De review bij Digital Photography Review heeft me ervan overtuigd bij Canon te blijven en een Ditigtal Ixus 400 te kopen. Daar ben ik nog tevredener van geweest.
Vier echte megapixels, 3x optische zoom, compact, stijlvol, stevig —what's not to like? Ik heb er meer dan een jaar elke dag mee in mijn zak gelopen, en duizenden foto's mee gemaakt. Zeer tevreden van, het is zowat het ideale fototoestel voor huis- tuin- en keukengebruik. In automatische modus maakt het goede foto's, en waar nodig kan er ook wat manueel geprutst worden aan de instellingen.
Kruisspin (araneus diatematus) aan de bushalte
[Canon Digital Ixus 400]
In de zomer van 2003 zijn we tijdens de verbouwingen van ons huis bij mijn ouders gaan wonen, en daar ben ik beesten beginnen fotograferen. En, helaas, zeer snel zeer hard tegen de beperkingen van een point & shoot gelopen.
Om te beginnen: tràààg! Akkoord, de Ixus 400 was twee keer zo snel als de gewone Digital Ixus, maar dat wou wel nog altijd zeggen dat het minimum 3,5 seconden duurde om het toestel aan te zetten en een foto te nemen. En zelfs als het toestel aanstaat, is het niet mogelijk om op minder dan anderhalve seconde een foto te nemen.
Daarnaast: foto's van redelijk dichtbij nemen lukt wel (zie de spin hierboven bijvoorbeeld), maar écht dichtbij is dat niet natuurlijk. En echte macro is het ook niet. Controle over sluitertijd en diafragma is er niet, "t is een zaak van in manual mode te gaan en daar kun je enkel ISO, exposure en white balance aanpassen.
Appelboom (malus sp.) bij mijn ouders
[Nikon D70]
Ik heb maanden aan een stuk liggen kwijlen over de review van de Canon EOS 300D, en als ik vorig jaar het geld had gehad, ik zou hem gekocht hebben ook. Een enorm geluk dat ik dat niet gedaan heb: ik heb sinds eind juni 2004 een Nikon D70.
Het was de allereerste keer dat ik zelfs maar een reflexcamera in mijn handen had, maar 't was liefde op het eerste gezicht. Ik heb hem gekocht met de 18-70 kitlens, maar ondertussen heeft al een paar collega's erbij gekregen.