Lieveheersbeestjes (Coccinellidae) zien er schattig uit, maar da's eigenlijk maar schijn. De overgrote meerderheid van de lieveheersbeesten zijn genadeloze jagers. Niet alleen de volwassen beesten, maar ook de larven vreten zich vol met bladluizen. In die mate zelfs dat je er bij Amazon 9000 voor $19.95 kunt kopen, goed voor de verdelging van een half miljoen bladluizen per dag (volgens de bijsluiter toch).
Larve van een zevenstippelig lieveheersbeestje (Coccinella septempunctata).
Aan de kop, die even groot gebleven is, kun je zien hoeveel het beest gegroeid is op vier dagen tijd.
Larves verbergen zich ver van hun voedselbron om te verpoppen, misschien kwestie van eventuele predatoren te vermijden. De poppen zelf zien er, toepasselijk genoeg, een beetje uit als een kruising tussen de larve en het volwassen beest:
Poppen van zevenstippelige lieveheersbeestjes (Coccinella septempunctata).
De volwassen beesten vind je zowat overal waar er prooi is. Ze gaan de planten methodisch af, en werken methodisch alle bladluizen binnen die ze tegenkomen. Ik heb tot nog toe nog maar één volwassen lieveheersbeestje op onze koer gezien (niet te geloven, ik weet het). Zeer waarschijnlijk was het het beest dat uit de larve hierboven gegroeid was, maar stom genoeg waren er net de dag dat het beest uitkwam, nergens geen bladluizen meer te bekennen.
Een zevenstip (Coccinella septempunctata) op de clematis.
Rechts zie je hoe het dekschild naar boven gaat, net voor het beestje wegvliegt.
Als lieveheersbeestjes zich bedreigd voelen, scheiden ze een stinkend vocht uit. Deze wel heel erg overmoedige spin had er mee te maken:
Een zevenstippig lieveheersbeestje (Coccinella septempunctata) aangevallen door een spinnetje